عامر بن فهيره ( كه در بدر و أحد شركت كرد و روز « بئر معونه » به شهادت رسيد ) . خبّاب بن أرتّ ( كه پيش از رفتن رسول خدا به خانهء أرقم اسلام آورد ، و كافران او را برهنه مىكردند و روى سنگ‌هاى تافتهء مكّه شكنجه مىدادند ) . صهيب بن سنان رومى . أبو فكيهه ، غلام « صفوان بن أميّة بن خلف جمحى » كه « أميّه » او را شكنجه مىداد ، و برادرش « أبيّ » مىگفت : بر شكنجه‌اش بيفزا ، تا محمّد او را با سحر خويش نجات دهد . أمّ عبيس ( يا أمّ عنيس ) كنيز « بنى زهره » ( يا بنى تيم بن مرّه ) كه « أسود بن عبد يغوث » او را شكنجه مىداد . زنّيره ( به كسر زاى و تشديد نون مكسوره ) كنيز رومى « بنى عدىّ » ( يا بنى مخزوم ) كه عمر او را شكنجه مىداد . نهديّه و دخترش ، كنيزان زنى از « بنى عبد الدار » . لبيبه ، كنيز « بنى مؤمّل » طايفه‌اى از « بنى عدىّ بن كعب » كه عمر او را شكنجه مىداد تا از اسلام برگردد [ 1 ] . آخرين بهرهء قريش از شكنجه‌ها فشار طاقت‌فرساى قريش به جائى رسيد كه پنج نفر از اسلام برگشتند و بت‌پرستى را از سر گرفتند : حارث بن زمعة بن أسود ، از بنى أسد بن عبد العزّى بن قصىّ . أبو قيس بن فاكه بن مغيره ، از بنى مخزوم . أبو قيس بن وليد بن مغيره ، از بنى مخزوم .

--> [ 1 ] - ر . ك : سيرة النبى ، ج 1 ، ص 339 - 342 . الكامل ، ج 2 ، ص 45 - 47 . امتاع الاسماع ، ص 18 - 19 . جوامع السيره ، ص 54 - 55 .